Wygląd zewnętrzny

Do czynienia mamy z telefonem w jednobryłowej formie z dość oryginalnym formatem ekranu w porównaniu do telefonów użytkowanych na co dzień. Od pewnego czasu Nokia wydaje telefony z serii E61, gdzie ekrany są montowane z orientacją poziomą. Dodatkowym zabiegiem jest zastosowanie klawiatury QWERTY. Ma to ułatwiać korzystanie z poczty elektronicznej oraz surfowania w Internecie.

Wykonanie Nokii E71 zostało dokładnie przemyślane. Materiały użyte w obudowie telefonu to plastiki, jednak występują elementy aluminiowe takie jak: rant wierzchniej obudowy oraz tylna klapka przykrywy baterii.

Telefon należy do modeli o przeciętnym wymiarze: 114 x 57 x 10 mm i wadze 127 gram. Dla porównania można spojrzeć na konfrontację z Nokią E51.

Wymiary oraz waga nie odpychają od chęci korzystania z tego telefonu. Trzyma się go w ręku dobrze, a waga, która mogłaby sugerować „cegłe” sprawia, iż czujemy, że trzymamy narzędzie pracy.

Trzeba wspomnieć, iż jedną z zalet telefonu jest jego grubość. 10 milimetrów to bardzo mało jak na telefon i nie jeden telefon low-endowy będzie znacznie grubszy niż Nokia E71.

Wygląd i gabaryty Garmina 60csx

Rozpoczynając od wyglądu zewnętrznego mamy do czynienia z nawigacją turystyczną o wymiarach: 6.1 x 15.5 x 3.3 cm. Urządzenie z bateriami waży 213g.

Trzymając urządzenie w ręku widać, iż nawigacja jest stworzona solidnie i powinna sprawdzać się w najtrudniejszych warunkach. Zewnętrzna obudowa Garmina 60csx wykonana jest z bardzo dobrej jakości plastiku, miejscami wstawki wykonane są z gumy, która stwarza dodatkowe tarcie, poprzez co nawigacja trzyma się lepiej w ręku.

Przód nawigacji zawiera duży wyświetlacz o wymiarach 3.8 x 5.6 cm. Informacje prezentowane są w 256 kolorach.

Pod wyświetlaczem znajduje się klawiatura. Na pierwszy rzut oka możemy się poczuć trochę zdezorientowani w obsłudze urządzenia. Klawisz kursora może mieć znaczenie jednoznaczne, jednak 8 przycisków wydaje się być o kilka za dużo…

Nad wyświetlaczem znajduje się solidna antena obłożona gumowym materiałem. Obok anteny widoczny jest przycisk włączania oraz wyłączania nawigacji oraz do regulacji natężenia podświetlania (poprzez jednokrotne, krótkie przyciśnięcie).

Tył nawigacji posiada przykryte wejścia;
- wejście miniUSB,
- wyjście na antenę zewnętrzną,
- wejście na ładowarkę,
- oczko na przypięcie smyczy,
- klips umożliwiający przypięcie do paska,

Poniżej przykrywa baterii.

Odchylając zapięcie przykrywy baterii znajdujemy miejsce na dwie baterie typu AA. Pod bateriami, jako opcje można rozszerzyć pamięć nawigacji o karty typu microSD.

Wygląd zewnętrzny

Nokia 6300 to telefon jednobryłowy w wykonany z porządnej jakości materiałów. Część obudowy pokryta jest elementami aluminiowymi co wpływa na wzmocnienie jego konstrukcji podczas eksploatacji.

Telefon należy do grupy telefonów średniej wielkości. Jego wymiary to 106,4 x 43,6 x 11,7 mm. Waga: zaledwie 91 gramów. Mimo, iż tak jak wcześniej wspomniałem obudowa wykonana jest z metalu i mógłby wydawać się ciężki, jednak w przeciwieństwie w ręku nie czujemy telefonu.

Telefon trzyma się bardzo wygodnie. Pisanie SMSów czy dzwonienie nie sprawia problemów. Ciekawostką jest, iż jego obudowa jest gładka, co sprawia, iż telefon wrzucając do kieszenie wślizguje się bardzo wygodnie.

Przód telefonu prezentuje wyświetlacz wielkości 2 cali. Wyświetla ekran o rozdzielczości 240 x 320 pikseli przy 16 milionach kolorów.

Pod wyświetlaczem znajdziemy dwa klawisze funkcyjne, zielony oraz czerwony przycisk, klawisze nawigacyjne oraz po środku klawisz zatwierdzania/wyboru. Trzeba przyznać, że technolodzy Nokii wyciągnęli nauczkę i ostatnio produkowane modele nie mają wad związanych z trudnością w manipulowaniu klawiszami nawigacyjnymi. Pamiętam, iż jeszcze w Nokii E50 korzystanie z joysticka nie należało do najdogodniejszych.

Poniżej zlokalizowana jest klawiatura. 12 klawiszy ściśle przylegających do siebie. Użytkując telefon zauważyłem, iż momentami klawisze mogły by mieć delikatne szczeliny między sobą, by łatwiej było je rozróżnić. Jednak nie jest to ogromna wada, a można przyzwyczaić się do tego.

Na samej górze obudowy telefonu znajduje się przycisk włącznika i zmieniania profili. Standardowo jak w większości telefonów Nokia. Wydaje mi się, że producent nie odejdzie od tego rozwiązania szybko.

Prawy bok telefonu posiada przycisk regulacji głośności podczas rozmowy, lewa strona nie posiada żadnych przycisków. Po obu stronach symetrycznie znajdziemy jasne elementy stanowiące diody sygnalizujące nadejście nieodebranego połączenia lub wiadomości SMS. Takie rozwiązanie jest bardzo praktyczne. W przypadku dłuższej nieobecności zbliżając się do telefonu widzimy, iż ominęła nas rozmowa lub czeka na nas nieodczytana wiadomość.

Spód telefonu posiada następujące wejścia:
- mikrofon,
- gniazdo ładowarki,
- gniazdo Jack 2,5mm,
- wejście miniUSB,
- haczyk na pętelkę do smyczy.

Wyświetlacz w Nokia 6300

Dwucalowy wyświetlacz prezentuje 16 milionów kolorów. Wyświetla duże i czytelne czcionki, co powoduje, iż pisanie lub czytanie smsów jest bardzo wygodne. Menu, spis książki kontaktów, spotkania w trybie gotowości są bardzo dobrze prezentowane.

System oraz menu

System, jaki posiada Nokia 6300 to seria S40. Umożliwia dogranie aplikacji w Javie. Menu możliwe jest do konfiguracji wg własnych upodobań. Bardzo przydatną opcją jest ustalenie trybu czuwania by prezentował spotkania na najbliższe dni.

Aplikacje oraz system chodzą bardzo szybko i sprawnie. Przez cały czas użytkowania nie napotkałem momentu by system się zawiesił.

Jako ciekawostkę, mogę podać, iż w Nokia 6300 można używać tematów multimedialnych, które zwiększają funkcjonalność telefonu. Dla przykładu widać, iż na tapecie wyświetlany jest zegar analogowy. Podobnych tematów w internecie można znaleźć wiele. Do wyboru do koloru.

2 MpxKamera

Kamera zastosowana w telefonie Nokia 6300 posiada obiektyw 2Mpix. Zdjęcia wykonywane są w największej rozdzielczości 1600×1200 pikseli. Jakość zdjęć jest akceptowalna. Trzeba przyznać, że jak na telefon biznesowy z kamery można skorzystać czasami.

Mała ilość pamięci…

Do dyspozycji mamy zaledwie 7,8 mb pamięci w telefonie. Niestety jest to bardzo mała pojemność, jednak producent dał możliwość rozszerzenia pamięci o karty microSD (do 2GB). Ta wielkość również nie pokłada na kolana, jednak zwróćmy uwagę, iż docelowe zastosowanie telefonu nie jest by służył jako przenośny pendrive, czy odtwarzacz audio. To ma być telefon biznesowy. Więc nawet 7,8Mb pamięci wystarczy by zapisać kontakty, wiadomości sms lub MMS.

Bateria

Nokia 6300 posiada baterię litowo jonową o pojemności 860 mAh (model BL-4C). Bateria osiąga dobre wyniki w testach. W zależności od ilości używania od 2 dni przy bardzo efektywnym używaniu telefonu (słuchawka bluetooth, przeważająca ilość rozmów, mniej wiadomości tekstowych), do 5/6 dni.

Trzeba przyznać, iż takie zużycie baterii sprawia, iż telefon nie wymaga ciągłego przemieszczania się z ładowarką. Funkcjonowanie baterii w tym modelu uznam na plus.

Podsumowanie

Nokia 6300 to udany model wykonany przez fińskiego producenta. Niektórzy mogliby narzekać na brak modułu wifi, jednak producent pomyślał i wydał model 6301, który posiada rozszerzenie o moduł wifi/wlan. Jednak drugi model nie jest tak popularny jak pierwszy.

Ogromnym plusem jest wytrzymałość telefonu. Materiały, z jakich jest wykonany sprawiają, iż swobodnie można się nim posługiwać i nie obawiamy się szybkiego uszkodzenia mechanizmu podczas upadków. Kwestię baterii można również zaliczyć na plus, jest to dobry wynik, porównując z innymi modelami targetowanymi do tej grupy docelowej klientów.

Plusy:

- solidnie wykonana obudowa,
- bateria,
- duży czytelny wyświetlacz,
- małe wymiary i waga,

Minusy:

- nie do końca dobrze wyczuwalna klawiatura,
- relatywnie mała ilość pamięci wbudowanej, oraz możliwość rozszerzenia przez karty tylko do 2GB.

Więcej testów telefonów w znajdziesz w kategorii Testy.

Pierwsze wrażenie

Telefon należy do grupy, nazwijmy to „stylowych”. Zanim dotarł w moje ręce miałem wrażenie, że będzie duży i nieporęczny. Coś na zasadzie palmtopa. Jednak, kiedy złapałem go w swoje ręce okazało się, że jest malutki i bardzo dobrze się trzyma w ręce. Mimo, iż wyświetlacz jest bardzo spory, bo 2,8 cala, całe urządzenie nie jest wiele większe niż sam wyświetlacz.

Do tego dołóżmy jego wagę. Waży zaledwie 100 gram! Jego obecność w kieszeni jest ledwo odczuwalna.

Przód telefonu, tak jak wspomniałem, posiada duży prawie trzy calowy wyświetlacz. Nad wyświetlaczem znajduje się głośnik, który służy nam do słuchania rozmówcy oraz za pomocą, którego delektujemy się muzyką płynącą z niego.

Na prawo od głośnika druga kamera rozdzielczości QVGA do rozmów w trybie 3G.

Poniżej wyświetlacza znajdziemy trzy klawisze. Zielona strzałka do odbierania rozmów, lub do wybierania ostatnich numerów, czerwona do rozłączania, bądź do cofnięcia się do głównego menu oraz środkowy klawisz, którego przyciśnięcie przenosi nas do menu ze skrótami.

Na prawej krawędzi telefonu znajdziemy przycisk uruchamiania aparatu oraz migawki w celu zrobienia zdjęcia. Powyżej gniazdo do ładowarki oraz gniazdo słuchawkowe.

Po drugiej stronie telefonu znajdziemy gniazdo kart pamięci microSD (rozszerzenie do 8GB) oraz przyciski regulacji głośności.

Na górnej krawędzi znajdziemy przycisk hold, który uruchamia i zwalnia blokadę klawiatury.

Na dolnej ściance telefonu jest szparka do mikrofonu.

Tył telefonu w moim przypadku wykonana była z metalu. Pokrywa baterii oraz obiektyw aparatu 5MPx.

Wyświetlacz

Bardzo duży 2,8 calowy wyświetlacz prezentuje 256 tys. kolorów. W telefonie nie znajdziemy klawiatury, gdyż wyświetlacz jest dotykowy. Jako zaletę wyświetlacza muszę powiedzieć, iż często ten telefon jest chwalony za bardzo duże i czytelne czcionki.

Kolorystyka użyta w telefonie sprawia, iż telefon żyje. Widać, że producent postarał się, by telefon sprawiał wrażenie nowoczesnego, oraz kierowany był do ludzi pozytywnie nastawionych do świata.

Wygląd zewnętrzny

Elektronika telefonu jest zamknięta w metalowej obudowie. Podczas trzymania możemy z łatwością zauważyć, iż telefon jest dobrze zabezpieczony twardą obudową. Oczywiście takie użycie materiałów przekłada się na wagę. Telefon waży 134 gramy.

Telefon jest średniej wielkości, jego wymiary to 107 x 45 x 15 mm. Dobrze trzyma się w ręce i wygodnie nosi się go w kieszeni.

Forma obudowy zastosowana w tym telefonie to slider. Ciekawostką jest, fakt, iż dla wielu osób, które będą miały styczność z tym telefonem po raz pierwszy, będą chciały odsunąć klawiaturę w dół. Tutaj technolodzy zastosowali inną metodę i telefon jest otwierany przez wysunięcie górnej części telefonu.

Rozsuwanie jest łatwe, dzięki zainstalowaniu wypustki na kciuka, którą możemy pchnąć w celu wysunięcia górnej połowy telefonu.

Naszym oczom ukazuje się klawiatura. Dwa klawisze: nawiązania połączenia oraz rozłączenia. Poniżej klawiatura.
Podczas pisania wiadomości tekstowych miałem problemy z wciskaniem dolnego rzędu klawiszy. Moje palce nie należą do najmniejszych, więc musiałem delikatnie zmieniać kąt pisania. Jednak pozostałe osoby, nie miewały takich problemów, więc jest to tylko doznanie subiektywne.

Przód telefonu prezentuje wyświetlacz o wielkości 1,7 cala. Niżej metalowa pokrywa osłaniająca klawiaturę. W tym miejscu muszę zwrócić uwagę, iż na wyświetlaczu będziemy często spotykali odciski naszych palców. Jednak wystarczy przetrzeć kawałkiem materiału by wyświetlacz był znów w pełnej okazałości.

Tylna pokrywa baterii również wykonana jest z tego samego metalu, który pokrywa klawiaturę. Górna część w okolicy anteny wykonana jest z plastiku.

Od dołu praktycznie standardowo jak w większości telefonów Nokia złącza:
- gniazda ładowania,
- wejście zestawu słuchawkowego 3,5 mm.

Na bocznych ściankach występują przyciski zwalniające zaczepy w przypadku chęci rozsunięcia baterii. Brak przycisków regulacji głośności, do których wiele osób może być już przyzwyczajonych.

Wyświetlacz

Tak jak wspomniałem, wyświetlacz o wielkości 1,7 cala może wyświetlić 265 tys. kolorów. Na rynku w nowszych telefonach możemy spotkać o wiele większe wyświetlacze, tutaj ten wyświetlacz jest wystarczający.

Jego czytelność jest znakomita. Kwestie gustu stanowi tylko wybór odpowiedniego tematu dostępnego w telefonie. Ich kolorystyka jest różnorodna. Nie wszystkie są czytelne więc trzeba wybrać odpowiedni co do naszych preferencji.

System oraz menu

W Nokii 8800 znajdujemy standardowy system zastosowany w tych telefonach – s40. Menu identyczne jak w telefonach takich jak np. Nokia 6230i.

Możliwość dostosowania menu do własnych potrzeb w zależności od ustalenia formy menu czy kolorystyki.

W tym aspekcie nie ma się za bardzo co rozpisywać. Telefon nie ma tak dużych możliwości modyfikacji oprogramowania jak telefony na Symbianie. Jedyną opcją rozwinięcia funkcjonalności programowej to aplikacje Java.

Kamera

Kamera zastosowana w tym telefonie ma rozdzielczość 0,5 MPx. W Nokii 8800 kamera stanowi raczej dodatek, niżeli podstawową funkcjonalność.

Pamięć

Telefon posiada blisko 50 mb wbudowanej pamięci w telefonie. Na minus zaliczyłbym brak możliwości rozszerzenia o karty pamięci.

Telefon wyposażony jest w odtwarzacz mp3 oraz radio. Jeżeli chcielibyśmy się delektować naszą ulubioną muzyką spodziewalibyśmy się znacznie większej pojemności niż 50 Mb…

Bateria

W telefonie Nokia 8800 jest to jeden z bardziej dyskusyjnych aspektów. Standardowa bateria o pojemności 550 mAh jest bardzo słaba. Średnio wytrzymuje 1 (słownie: jeden) dzień. Tak, niestety, ale jeżeli chcemy korzystać z telefonu dłużej musimy zainwestować w baterię o większej pojemności. Osobiście dokupiłem większą, co spowodowało, że telefon wytrzymuje 3,5 dnia przy średnim użytkowaniu.

Na Internecie możemy spotkać wiele opinii, że jeżeli korzystać z Nokii 8800 to musimy od razu dokupić baterię z telefonu Nokia 8800 Sirocco. Lub po prostu zamiennik innych firm.

Podsumowanie

Nokia 8800, której test mieliście okazje powyżej został wydany na rynek na początki 2005r. Telefon był dedykowany do segmentu rynku ludzi zamożnych. Świadczy o tym cena. Na dzień dzisiejszy Nokia 8800 Sirocco około 1000 zł. Jednak jeżeli mam skupić się na omawianym modelu to poleciłbym go osobie, która chce zobaczyć jak to jest mieć telefon o średniej funkcjonalności ale wyglądający powiedzmy „szpanersko”. Jeżeli weźmiemy pod uwagę fakt, iż za te same pieniądze możemy mieć telefon ze znacznie większą ilością funkcji, powinniśmy się zastanowić, czy rzeczywiście jest sens wydawać pieniądze na ten telefon.

Bezdyskusyjną kwestią jest bateria. Jeżeli chcemy użytkować telefon bez wychodzenia z domu z ładowarką warto zainwestować w większej pojemności baterię.

Plusy:

- solidnie wykonana obudowa,

Minusy:

- bateria
- klawiatura może sprawiać problemy z pisaniem dla ludzi z większymi palcami

Pierwsze wrażenie

Otwieramy średniej wielkości pudełko i naszym oczom prezentuje się telefon. Bierzemy do ręki i możemy stwierdzić, iż telefon trzyma się w ręce bardzo dobrze. Jest mały i lekki. Waży tylko94 gram. Jego wymiary to 99 x 47 x 14 mm

Sony Ericsson W580 prezentuje się dobrze. Jest wykonany z miłych w dotyku materiałów. Trzymając w ręku mimo tego, iż jest bardzo lekki nie mamy wrażenia, że może się nam wyślizgnąć. Jego obudowa jest pokryta gładkim, ale lekko matowym materiałem, co sprawia, iż łatwo rozsuwa się chowa górną część telefonu.

Przód telefonu prezentuje nam wyświetlacz wielości dwóch cali, który wyświetla 256.000 kolorów w rozdzielczości 320 x 240 px.
Na górze napis Sony Ericsson wraz z głośnikiem. Pod wyświetlaczem logo Walkman oraz klawisze funkcyjne.

Rozsuwając telefon dostrzegamy klawiaturę koloru miedzianego z jasnym diodowym podświetlaniem.

Na prawej ściance urządzenia znajdziemy złącze do ładowarki. Po lewej stronie urządzenia znajduje się klawisz pogłośnienia i ściszania.

Na górnej części telefonu znajduje się przycisk włącznika, umożliwiający zmianę profilu. Dodatkowo znajduje się gniazdo na złącze kart pamięci.

Odwróciwszy telefon wyświetlaczem do dołu widzimy logo Sony Ericsson oraz logo Walkman. Rozsunięcie górnej części telefonu odkrywa nam obiektyw aparatu 2 Mpix.

Akcesoria z W580i

Z telefonem w zestawie otrzymujemy:

• ładowarka,
• płytka CD,
• słuchawki.

Zestaw uważam, że jest wystarczający. Jak na telefon który ma być pozycjonowany jako gama telefonów Walkman to zestaw jest prawidłowy. Najważniejsze, by słuchawki były dobrej jakości i dobrze oddawały dźwięk w telefonie.

Wyświetlacz

Tak jak wspomniałem wyświetlacz ma 2 cale. Kolorystyka jest przyjemna i ikony wraz z czcionkami prezentowane są przyjemnie dla oczu.

Wyświetlacz jest przeciętnej wielkości. Trzeba zwrócić uwagę, iż telefon jest przedstawiany jako telefon muzyczny, więc wielkość wyświetlacza będzie należyta.

Pierwsze wrażenie

Telefon Nokia E51 ewidentnie jest kierowany do grupy biznesowej. Bryła podobna jak w Nokia e50, podłużny, jednobryłowy. Wykonany jest z eleganckich materiałów. W moim przypadku był kolorystyki czarnej.

Telefon w ręce trzyma się bardzo wygodnie. Jest lekki 100 gramów oraz nie wielkich wymiarów. Bardzo dobrą aspektem jest fakt, że telefon jest cienki, więc nie zajmuje wiele miejsca w kieszeni.

Przód telefonu prezentuje nam 2 calowy wyświetlacz o rozdzielczości 320×240 pikseli wyświetlający 16 mln kolorów.

Poniżej wyświetlacza klawiatura. Znajdziemy na niej sporo przycisków. Przyciski są rozlokowane bardzo dogodnie, umożliwiają skróty do wielu miejsc. O klawiaturze napiszę szczegółowo w dalszej części artykułu.

Dół telefonu posiada wejścia:
- miniUSB,
- wejście na ładowarkę,
- oraz pośrodku wejście na Jack 2,5mm.

Prawa strona telefonu posiada bardzo dobrze rozlokowane przyciski, leżące podczas rozmowy w polu naszych palców. Od góry: przycisk zgłośnienia rozmowy, wyciszenie głosu, oraz ściszania rozmowy.

Góra standardowo przycisk włączenia telefonu raz zmiana profili.

Lewa strona posiada tylko jeden przycisk – uruchamianie dyktafonu. Działa on zarazem podczas trybu czuwania oraz podczas rozmowy. Tak więc, jeżeli chcemy coś zapisać podczas rozmowy, wystarczy wcisnąć przycisk dyktafonu.

Tył telefonu pokryty jest dwoma rodzajami plastiku. Jeden gładki matowy, drugi, gładki lśniący pokryty fakturą podłużnych kresek. Tył telefonu zwłaszcza świadczy, iż jest to telefon dla ludzi poważnych oraz wymagających funkcjonalności od urządzenia mobilnego.

Na tyle obudowy znajdziemy również obiektyw kamery 2 MPx.

Co dostajemy z telefonem

W zestawie z telefonem dostajemy następujące akcesoria:
- ładowarka,
- słuchawki stereo,
- kabel USB,
- płytka CD

Zestaw akceptowalny, aczkolwiek, przydał by się jakiś gadżet świadczący o biznes klasie, np. słuchawka bleutooth.
W zestawie zabrakło niestety karty pamięci. Nawet taki 1 GB by się przydał, a koszt takiej karty to tylko przecież kilka złotych…

Pierwsze wrażenie

Otwieramy małe pudełeczko i na dzień dobry prezentuje się nawigacja, wraz z instrukcją obsługi.

Pod urządzeniem znajdziemy ładowarkę samochodową oraz kabel do transmisji danych. Jak na urządzenie z niskiej półki muszę powiedzieć, iż zestaw wystarczający. Standardowo ładowarka, ale na plus możemy zaliczyć kabel do transmisji danych MiniUSB. Porównując do słabszych modeli Garmina, w tym wypadku TOMTOM dostaje plusa.

Zainteresować może nas brak ramienia mocującego do szyby, ale…

Wyciągając nawigację z pudełka możemy zauważyć, iż jest ona złączona z uchwytem w kształcie pierścienia przyczepianym do niej. Rozwiązanie jest bardzo ciekawe, zwłaszcza z racji faktu, iż mniej zajmuje. Całą nawigację po zakończeniu jazdy możemy schować do kieszeni nawet razem z uchwytem.

Jak wcześniej wspomniałem nawigacja jest raczej prostszym modelem. Przekątna ekranu to 3,5 cala. Generalnie jest bardzo mała, moje wątpliwości budził fakt korzystania z urządzenia podczas jazdy, ale o tym w dalszej części artykułu.

TomTom One w swojej obudowie nie posiada wielu złączy. Jedyne to wejście miniUSB umiejscowione od dołu nawigacji. Umożliwia podłączenie ładowarki samochodowej, sieciowej, bądź kabla do transmisji danych.

Na górze włącznik urządzenia.

Z tyłu posiada głośnik, przez który usłyszymy wszystkie komendy głosowe.

Wyświetlacz

Jest wielkości 3,5 cala. Podczas jazdy zastanawiała mnie kwestia czytelności. Wszystkie drogi są dobrze widoczne, informacje graficzne są prezentowane dobrze. Szczerze mówiąc, jeżeli przyzwyczailibyśmy się do nawigacji 3,5 calowej to było by to dobre urządzenie. Tym bardziej, jeżeli zwrócimy uwagę na fakt, iż podczas jazdy raczej słuchamy komunikatów głosowych, aniżeli patrzymy się na ekran nawigacji zamiast na drogę.

Na wyświetlaczu oprócz najbliższej drogi, którą będziemy jechać prezentowane są takie informacje jak:

- prowizoryczny zarys najbliższego skrzyżowania wraz z dystansem do niego,
- pozostały całkowity dystans do przejechania,
- aktualna prędkość, szerzej o tym niżej,
- aktualna godzina,
- szacowana godzina przybycia,
- siła sygnału z satelit GPS.

Trzeba przyznać, że ilość informacji, jaka jest prezentowana na tym małym wyświetlaczu to jest ona wystarczająca, a czytelność wyświetlacza jest wystarczająca.

Pierwsze wrażenie

Zabierając się do testów wiedziałem, iż nawigacja ta jest następcą równie dobrego modelu 760. Pudełko praktycznie niczym z zewnątrz się nie różni. Otwieramy i bierzemy sprzęt w ręce.

Na pierwszy rzut oka widzimy duży 4,3 calowy wyświetlacz dotykowy. Urządzenie bardzo przypomina swojego poprzednika, Garmina 760, bądź 750. Nawigację trzyma się dobrze. Jednak z racji dużego wyświetlacza wypadało by zainwestować w futerał, gdyż nie ma go w zestawie (w 760 był).

Garmin 860T został wyposażony w wiele wejść na swojej obudowie, więc kolejno:

Po obu stronach wyświetlacza umieszczone są głośniki, z których wydawane są komunikaty głosowe. Nad wyświetlaczem (ale cały czas od strony frontowej) widoczne jest małe wejście – mikrofon.

Lewa strona nawigacji wyposażona jest w następujące porty:
- miniUSB,
- slot na karty microSD,
- Jack 3,5 mm.

Na górnej ściance nawigacji znajduje się standardowo, jak to w Garminach, włącznik wraz z przełącznikiem do blokady nawigacji.

Po prawej stronie widoczna jest zasuwka przykrywająca baterię. W przypadku Garmin 860T bateria jest wyjmowana, więc istnieje możliwość wymiany na nowe ogniwo.

Dolna ścianka zawiera port za pomocą, którego nawigacja jest dokowana do przystawki od przyssawki w samochodzie. Obok znajduje się gniazdo antenowe.

Tylna ścianka – prosto i schludnie. Logo Garmin wraz z zasuwką baterii.

Co w zestawie z Garminem 860?

Nawigacja jest sprzedawana z dość pokaźnym zestawem akcesoriów, ale… nie do końca. Poniżej szczegóły. Na początek oczywiście ładowarka podłączana do gniazdka zapalniczki, wraz z anteną TMC. Kabelki posiadają dodatkowe przyssawki, za pomocą których przymocujemy zwisające kabelki (a jest ich kilka) do szyby.

Kolejno, w zestawie znajdziemy przyssawkę do szyby. Standardowa jak w prawie każdym Garminie. Tak więc fabryka może tego natłoczyć w dużym nakładzie, bo pasuje do wielu modeli.

Zaraz po przyssawce, integralna część, czyli taka mała „stacja dokująca”. Pośredniczy między przyssawką a nawigacją.

W pudełku znajdziemy również kabel USB do podłączenia nawigacji z komputerem. Dzięki temu możemy zgrywać pliki, aktualizować mapy, bądź punkty POI.

W zestawie również znajdziemy instrukcje, gwarancje, płyty CD, trochę makulatury ogólnie. Ponadto podstawka do przymocowania nawigacji do kokpitu.

Na deser znajdziemy małe urządzenie przypominające pierścień z drobną elektroniką. Jest to obręcz montowana na kierownice uruchamiająca wybieranie głosowe. Szczegółowo o wybieraniu głosowym w Garmin 860T opiszę w dalszej części tego akapitu.

Wyświetlacz

Tak jak wspomniałem na początku wyświetlacz 4,3”. Nie różni się od tego w Garminie 760. Osoby, które miały przyjemność jeździć na 760 i były zadowolone, kupując 860T będą również zadowolone z racji widoczności, jaką daje wyświetlacz.

Tak samo pozostaje kwestia operowania palcami na wyświetlaczu. Nic się nie zmieniło i nawigacja palcami jest również przyjemna i łatwa.

Pierwsze wrażenie

Praktycznie wszystkie moje testy były robione na telefonach Nokia. Dziś miałem okazję testować jeden z ciekawszych modeli wydanych przez SE.

Biorąc telefon pierwszy raz do ręki możemy powiedzieć, iż trzyma się go dobrze w ręce. Nie jest za ciężki, ani za lekki. Tak więc nie będziemy mieli wrażenia „pustej kieszeni”, ani podczas trzymania telefonu w ręce, iż trzymamy cegłę z przed dziesięciu lat wstecz. Waga telefonu to 115 gram.

Obudowa wykonana jest miłych w dotyku materiałów. Telefon wygodnie trzyma się w ręce. Materiały wyglądają na porządne. Z przodu czarny gładki plastik. W około wyświetlacza srebrna obwódka z logo Sony Ericsson oraz Cyber-shot. Nad wyświetlaczem obok głośnika bardzo dobrze schowana jest mała kamera do rozmów 3G.

Dolna część telefonu pokryta jest delikatną warstwą gumowego materiału, która ma sprawiać, iż telefon nie będzie się ślizgał w ręce.

Obiektyw przykryty jest zasłoną, na której widnieją informacje dotyczące rozdzielczości aparatu. Na tylnej części obudowy znajduje się również lampa błyskowa wyzwalana w razie braku odpowiedniego nasłonecznienia podczas robienia zdjęć.

Nad zasłoną obiektywu znajduje się głośnik, z którego możemy puścić naszą ulubioną muzykę by relaksować się przy dźwiękach płynących z Sony Ericssona k800i.

Producent wyposażył telefon w wiele funkcji, do których dostęp możemy uzyskać już z poziomu obudowy. Zaczynając od lewego boku, znajdujemy przycisk, który spełnia funkcję skrótu odtwarzacza Mp3. Poniżej gniazdo kart pamięci Memory Stick Micro (M2).

Na przeciwległym boku telefonu znajdziemy w górnej części przyciski sterowania głośnością podczas rozmowy bądź odtwarzacza mp3. Niżej na wysokości joysticka przycisk migawki. Na samym dole natomiast port IrDA (port podczerwieni).

Telefon na samej górze obudowy posiada przycisk włączania telefonu. W momencie wciśnięcia tego przycisku w trakcie trwania czasu czuwania przechodzimy do skrótów umożliwiających przełączenie telefon w stan milczenia, włączenie blokady klawiatury oraz wybór profili.

Spód obudowy telefonu Sony Ericsson k800i wyposażony jest w wyjście mikrofonu, gniazdo ładowarki oraz uchwyt do paska na smyczkę.