Jako nowość można wspomnieć, iż Oregon 500 wyposażony jest w kamerę, która może być przydatna do geotargetowania.

Jako drugi model zaprezentowany przez Garmina (zdjęcie poniżej) Garmin Oregon 500t. Ten dodatkowo ma być wyposażony w moduł wifi.

Trzeba przyznać, iż nawigacje powoli kroczą w stronę telefonów komórkowych i lada moment będą zawierały moduł GSM w sobie.

Wygląd i gabaryty Garmina 60csx

Rozpoczynając od wyglądu zewnętrznego mamy do czynienia z nawigacją turystyczną o wymiarach: 6.1 x 15.5 x 3.3 cm. Urządzenie z bateriami waży 213g.

Trzymając urządzenie w ręku widać, iż nawigacja jest stworzona solidnie i powinna sprawdzać się w najtrudniejszych warunkach. Zewnętrzna obudowa Garmina 60csx wykonana jest z bardzo dobrej jakości plastiku, miejscami wstawki wykonane są z gumy, która stwarza dodatkowe tarcie, poprzez co nawigacja trzyma się lepiej w ręku.

Przód nawigacji zawiera duży wyświetlacz o wymiarach 3.8 x 5.6 cm. Informacje prezentowane są w 256 kolorach.

Pod wyświetlaczem znajduje się klawiatura. Na pierwszy rzut oka możemy się poczuć trochę zdezorientowani w obsłudze urządzenia. Klawisz kursora może mieć znaczenie jednoznaczne, jednak 8 przycisków wydaje się być o kilka za dużo…

Nad wyświetlaczem znajduje się solidna antena obłożona gumowym materiałem. Obok anteny widoczny jest przycisk włączania oraz wyłączania nawigacji oraz do regulacji natężenia podświetlania (poprzez jednokrotne, krótkie przyciśnięcie).

Tył nawigacji posiada przykryte wejścia;
- wejście miniUSB,
- wyjście na antenę zewnętrzną,
- wejście na ładowarkę,
- oczko na przypięcie smyczy,
- klips umożliwiający przypięcie do paska,

Poniżej przykrywa baterii.

Odchylając zapięcie przykrywy baterii znajdujemy miejsce na dwie baterie typu AA. Pod bateriami, jako opcje można rozszerzyć pamięć nawigacji o karty typu microSD.

Model M20 ma być oparty o system Windows Mobile, G60 natomiast Linux. Specyfikacje obu telefonów prezentują się bardzo dobrze. Jak na dzisiejsze standardy oba telefony będą posiadały między innymi moduł wifi, bluetooth no i oczywiście GPS!

Garmin M20

Pozostałe dane fabryczne:

• System operacyjny Microsoft Windows Mobile Professional 6.1
• wymiary telefonu: 95,3 x 52,5 12,8 mm
• waga: 99g – trzeba przyznać, że jest to bardzo dobry wynik
• ekran: 2.8″, VGA 640 x 480, 65K, TFT – co prawda nie jest to nawet na skale standardowego urządzenia dedykowanego (3,5″), ale znacznie większy niż obecne telefony komórkowe
• kamera: 3MPx – zastanawia mnie tylko jakość tych zdjęć…
• pamięć wbudowana: 4 lub 8GB
• Procesor Qualcomm 7200A 528MHz
• bateria: 920 mAh

Garmin G60

Model G60 można powiedzieć, iż bardziej nawiązuje to nawigacji jako urządzenia dedykowanego. Już choćby za sprawą wielkości wyświetlacza.

Pozostałe dane fabryczne:

• System operacyjny Linux
• wymiary: 112 x 5811 x 1416 mm
• waga: 137g
• ekran: 3.55″ 65K kolorów
• rozdzielczość: 272 x 480 WQVGA
• kamera: 3MP
• pamięć flash: 4GB
• karty Micro SD, HC do 16GB
• bateria: 1100

Zasady konkursu są łatwe. Wystarczy wykazać się kreatywnością i stworzyć dowolną technika napis: Navio.Rix.pl, następnie sfotografować go. Niedopuszczalne jest używanie programów graficznych. Następnie wystarczy drobna aktywność na forum i czekamy na ogłoszenie konkursu.

Nagrody jakie sa do wygrania to:

1. Nagroda za zajęcie pierwszego miejsca:

Nawigacja GPS Larkfreebird 35.4 z mapamap

2. Nagroda za zajęcie drugiego miejsca.

Słuchawka Bluetooth Nokia BH102

3. Nagroda za zajęcie trzeciego miejsca.

Karta pamięci Kingston sdhc 4gb class 6

Konkurs trwa do końca stycznia 2009r. O zapoznanie się ze szczegółami konkursu zapraszam tutaj:
http://www.forum-gps.com/viewtopic.php?p=994#994

Regulamin konkursu: http://www.forum-gps.com/viewtopic.php?t=475

Powodzenia!

GPMapa 2008.3 jest dostępna w dwóch formatach: tradycyjnym oraz NT. Różnice formatu NT według danych ze strony Gpmapa.pl polegają na:

• Wyświetlanie polskich znaków diakrytycznych w nazwach obiektów na mapie,
• Wyszukiwanie nazw ulic, miejscowości, POI z użyciem polskich znaków,
• Wyszukując adresy zamiast nazwy miejscowości wprowadzić można kod pocztowy,
• Mniejsza objętość całkowita mapy instalowanej w urządzeniu, bez utraty jej jakości, dzięki zastosowaniu nowej techniki kompresji danych

Poniżej przedstawiam mały instruktarz jak krok po kroku wgrać Automapę do Naviroute N400.

Zakładam, że mamy licencjonowaną kopię Automapy i wgrywamy ją na pamięć telefonu. W menu wybieramy Ustawienia.

Wybierz nawigację.

Klikamy w ikonę po prawej by wybrać ścieżkę, gdzie mamy zapisaną Automapę.

Zaznaczamy ikonę wce41Am.exe i potwierdzamy.

Od tej chwili możemy delektować się Automapą w urządzeniu Naviroute N400.

Wiem, że jakość screenów jest słaba. Ale urządzenie nie daje możliwości zrobienia zrzutu ekranu, a tak by zdjęcia były bardzo ładne. Nie mniej jednak, mam nadzieje, że taka prezentacja przyda się nie jednej osobie.

Więcej o tym urządzeniu możesz poczytać tutaj: Naviroute N400

Z racji tego postanowiłem zamieścić informacje wraz z krótkim opisem instalacji.

W pierwszej kolejności potrzebujemy program Garmin POILoader. Aplikacja dostępna jest na stronie Garmina. Ściągamy ją.

Następnie potrzebujemy aktualną bazę danych punktów POI. Możemy ją pobrać ze strony http://ump.waw.pl

Aplikacje po ściągnięciu uruchamiamy. I instalujemy.

Po instalacji uruchamiamy program i postępujemy wg wskazówek

Następnie wybieramy gdzie mają być nagrane punkty POI. Można wybrać bezpośrednio na pamięć wbudowaną nawgiacji bądź, po rozwinięciu listy, na kartę pamięci.

Wyszukujemy katalog, w którym znajdują się zapisane fotoradary oraz jednostki w jakich będą zapisane.

Po wybraniu odpowiednich opcji klikamy dalej i doszliśmy do końca!

That’s it! Powodzenia :)

Pierwsze wrażenie

Otwieramy małe pudełeczko i na dzień dobry prezentuje się nawigacja, wraz z instrukcją obsługi.

Pod urządzeniem znajdziemy ładowarkę samochodową oraz kabel do transmisji danych. Jak na urządzenie z niskiej półki muszę powiedzieć, iż zestaw wystarczający. Standardowo ładowarka, ale na plus możemy zaliczyć kabel do transmisji danych MiniUSB. Porównując do słabszych modeli Garmina, w tym wypadku TOMTOM dostaje plusa.

Zainteresować może nas brak ramienia mocującego do szyby, ale…

Wyciągając nawigację z pudełka możemy zauważyć, iż jest ona złączona z uchwytem w kształcie pierścienia przyczepianym do niej. Rozwiązanie jest bardzo ciekawe, zwłaszcza z racji faktu, iż mniej zajmuje. Całą nawigację po zakończeniu jazdy możemy schować do kieszeni nawet razem z uchwytem.

Jak wcześniej wspomniałem nawigacja jest raczej prostszym modelem. Przekątna ekranu to 3,5 cala. Generalnie jest bardzo mała, moje wątpliwości budził fakt korzystania z urządzenia podczas jazdy, ale o tym w dalszej części artykułu.

TomTom One w swojej obudowie nie posiada wielu złączy. Jedyne to wejście miniUSB umiejscowione od dołu nawigacji. Umożliwia podłączenie ładowarki samochodowej, sieciowej, bądź kabla do transmisji danych.

Na górze włącznik urządzenia.

Z tyłu posiada głośnik, przez który usłyszymy wszystkie komendy głosowe.

Wyświetlacz

Jest wielkości 3,5 cala. Podczas jazdy zastanawiała mnie kwestia czytelności. Wszystkie drogi są dobrze widoczne, informacje graficzne są prezentowane dobrze. Szczerze mówiąc, jeżeli przyzwyczailibyśmy się do nawigacji 3,5 calowej to było by to dobre urządzenie. Tym bardziej, jeżeli zwrócimy uwagę na fakt, iż podczas jazdy raczej słuchamy komunikatów głosowych, aniżeli patrzymy się na ekran nawigacji zamiast na drogę.

Na wyświetlaczu oprócz najbliższej drogi, którą będziemy jechać prezentowane są takie informacje jak:

- prowizoryczny zarys najbliższego skrzyżowania wraz z dystansem do niego,
- pozostały całkowity dystans do przejechania,
- aktualna prędkość, szerzej o tym niżej,
- aktualna godzina,
- szacowana godzina przybycia,
- siła sygnału z satelit GPS.

Trzeba przyznać, że ilość informacji, jaka jest prezentowana na tym małym wyświetlaczu to jest ona wystarczająca, a czytelność wyświetlacza jest wystarczająca.

Testowanie tego urządzenia było bardzo interesującym doświadczeniem, a to dlatego, iż nawigacje samochodowe i turystyczne różnią się od siebie trochę. O szczegółach, spostrzeżeniach i uwagach poniżej.

Pierwsze wrażenia

Urządzenie w sklepach możemy zakupić po cenie około 2000zł. Ceny wahają się tak samo w górę jak i w dół. Więc jeżeli ktoś rzeczywiście będzie korzystał z urządzenia to warto przeznaczyć dwa tysiące złotych. W przeciwnym wypadku wydamy pieniądze na zabawkę, która będzie leżała na półce nieużywana. A jest się czym bawić…

W zestawie z nawigacją znajdziemy kilka akcesoriów:
- karabińczyk do przypięcia nawigacji, a następnie przywieszenia jej w dogodnym dla nas miejscu,
- kabel USB, przydatny do komunikacji urządzenia z komputerem,
- instrukcja obsługi,
- płyty CD.

Wszystko jest zapakowane w solidne i eleganckie pudełko.

Bierzemy urządzenie do ręki i włączamy. W ręce trzyma się wygodnie. Wraz z bateriami waży 207 g. Ma bardzo miłą w dotyku obudowę i dobrze się prezentuje. Garmin łapie sygnał satelitów i możemy zacząć eksperymenty.

Pierwsze wrażenie było zaskakujące, gdyż przyzwyczajony do nawigacji samochodowych, które posiadają w sobie wyrysowaną infrastrukturę, w tym wypadku znalazłem jedynie puste pole i kontury linii brzegowej.

Sygnał GPS w Colorado został bardzo szybko odnaleziony. Urządzenie jest o wiele bardziej czułe niż nawigacje samochodowe. Ku memu zaskoczeniu wystarczyło się obrócić ciałem o 10 stopni w prawo lub lewo nie zmieniając miejsca postoju, a urządzenie rysowało każdą zmianę położenia!

Dobrze radzi sobie również ze zmianą wysokości. W statystykach możemy obejrzeć naszą aktualną i poprzednią wysokość na jakiej się znajdowaliśmy.

Producent twierdzi, iż urządzenie jest odporne na wstrząsy i może być przetrzymywane pod wodą. Muszę stwierdzić, iż wielkość wyświetlacza nie sugerowała by można było rzucać urządzeniem po skałach, żal by było by taki wyświetlacz zbił się.

Kwestia wodoszczelności też jest dyskusyjna. Tylna pokrywa baterii nie domyka się do końca, co automatycznie dało mi do zrozumienia, że test wanny z wodą odpada.

Uważam, iż urządzenie w swojej bryle jest skonstruowane bardziej by ładnie wyglądało, niżeli miało spełniać funkcje odporności na uderzenia i wodę.

Wygląd zewnętrzny

Telefon sprzedawany jest w niemałym pudełku, które mieści w sobie wiele ciekawych i przydatnych akcesoriów. Znajdziemy tam m.in. kabel TV-out, bardzo małą ładowarkę podróżną, instrukcję obsługi, płytę CD, zestaw słuchawkowy stereo, karta pamięci microSD 128mb, kabel miniUSB. Podsumowując – nie mało, ale jak już szaleć to producent mógł dorzucić futerał do tak dobrego telefonu.

Telefon mimo, iż nie jest gabarytowo mały (nie porównując z Nokia 9500), w ręku trzyma się dobrze. Przynajmniej czujemy, że telefon nie wypadnie nam z kieszeni. Osobiście nie narzekam na gabaryty. Jeżeli chodzi o wagę to jego masa wynosi 120 gram. Nie należy do bardzo ciężkich telefonów. Można stwierdzić, iż jest to waga średnia (albo półciężka, jak w boxie ;) ).

Materiały użyte w telefonie są bardzo dobrej jakości. Plastik jest delikatnie chropowaty, tak więc telefon nie ślizga się w ręku.

Na pierwszy rzut oka dostrzegamy duży 2,4” wyświetlacz. Czcionka jest bardzo duża. Porównując z Nokia E50, gdzie wyświetlacz był mniejszy, a rozdzielczość ta sama, w Nokii N95 wszystko jest bardzo duże i wyraźne. Więc nie trzeba mrużyć oczu by dostrzec cokolwiek.

Na całej obudowie możemy spotkać wiele różnych wejść i przycisków. Od dołu wejście ładowarki (małe wejście), miniUSB (niestety, ale nie można ładować poprzez to wejście) oraz mikrofon.

Z lewej strony obudowy: wejście minijack 3,5mm, umożliwiające podłączenie zestawu słuchawkowego stereo dołączonego do telefonu lub kabla TV-out. Ponadto wejście kart microSD, port podczerwienie IrDA, głośnik stereo (drugi znajduje się po drugiej stronie obudowy).

Z prawej strony obudowy: wspomniany drugi głośnik, przycisk migawki aparatu, przycisk szybkiego przejścia do galerii oraz przyciski zmiany głośności, bądź będąc w trybie robienia/oglądania zdjęć, przycisk przybliżenia.

Na górze standardowo jak w Nokii przycisk włączania. Tylna obudowa posiada obiektyw kamery Carl Zeiss z 5Mpx matrycą. Obiektyw jest zasłaniany, co osobiście uważam za plus w porównaniu do Nokii N95 8GB, gdzie z osłony na obiektyw zrezygnowano.

Klawiatura, jak to w modelach typu slider jest wysuwana. Przyciski są duże, czytelne, lekko wypukłe co sprawia, iż korzysta się z nich z przyjemnością. Nie ma problemów podczas pisania SMSów, że wciśniemy zły klawisz lub nie będziemy mogli znaleźć danego klawisza nie patrząc się na klawiaturę.

Rozsuwając górną część telefonu w dół odkrywamy 4 klawisze playera. Automatycznie ekran obraca się o 90 stopni w prawo a na tle pokazują nam się aplikacje pochodzące z klawisza skrótu (na prawo od klawisza nawigacji).
W tym trybie możemy pozostać i operować w telefonie. Nie da się jednak napisać smsa w tym trybie, gdyż przy wysunięciu dolnej klawiatury obraz automatycznie powraca do normalnej pozycji.